toiletten

Sos un sol, me quemás, me prendés fuego i me rompés en mil pedazos ardiendo de locura.

Me quemás i me marcás todo el cuerpo en un suspiro eterno, una bocanada de aire caliente que me hace subir, me hacés volar i me seguís quemando, me envolvés con vuestros brazos en llamas coloradas, con vuestro rojo i naranja i me matás, me matás de amor cada ves que me besás i me descongelás el corazon que ya daba por muerto.

Publicat en: on Gener 9, 2009 at 10:56 pm Comentari (1)

La URI per a retornar aquesta entrada és: http://faustival.wordpress.com/2009/01/09/toiletten/trackback/

Subscripció RSS als comentaris de l'entrada.

Un Comentari Leave a comment.

  1. Que bueno que viniste… Pelotuda…


Leave a Comment